Bakıcınızı seçtiniz ve evinize yerleşti. Aldığınız kararın doğru bir karar olup olmadığını merak ediyorsunuz. Bu durumda sizi en çok yönlendirecek şeylerden birisi sağduyunuza güvenmek. Bakıcıyla yaptığınız iş görüşmesi güzel geçmişti, eski işvereninden referans alabildiniz, deneme süresini de gayet güzel geçirdiniz. Bütün bunlar aslında aldığınız kararın büyük bir ihtimalle doğru bir karar olduğunu gösterir. Ailelerin genelde atladığı fakat eşit derece önemli olan başka bir konu ise bakıcı yabancı ise geldiği ülkede, değilse kendi ülkesinde sabıka kaydının ve hakkında şikayetlerin olmadığının kontrol edilmesi. Ve daha da önemlisi bakıcının güncel bir CPR (yaşam desteği) ve İlk Yardım Sertifikasının olup olmadığıdır.

Bütün bu aşamaları geçtikten sonra çalışmaya karar verdiğiniz dadıya en değerli varlıklarınızı emanet etmeye başladınız. Yine de ilk dönemlerde içinizin tam anlamıyla rahat etmemesi çok normal. Bunun için aşağıdaki ipuçları işinize yarayabilir:

• Dadınızla konuşun, sorumluluklarıyla ilgili ne hissettiğini sorun ve ondan sürekli geri bildirim isteyin.
• Beklenmedik zamanlarda eve uğrayın ve kontrol edin (“Bir şey unutmuşum” bahanesi her zaman işe yarar 😉
• Çocukların yaşı elverişliyse onların da fikirlerini alın.
• Bakıcınıza kapsamlı bir oryantasyon / alışma süresi eğitimi verdiğinizden emin olun. Bu tıbbi ve acil durumda yapılacaklar bilgisini de içermeli (Ekte ilgili formu inceleyin)
• Dadınızdan çocukların rutinini kaydettiği bir günlük tutmasını isteyin. Her gün bunu kontrol ederek sorular sorun.
• Dadınıza günlük yapılacaklar listesini de içeren bir dosya verin, kendi günlüğünüz varsa onu da gösterebilirsiniz.
• Telefonla arayıp nasıl gittiğini sorun (Dadınızın ses tonu, enerjisi ve arkadan gelen sesler çok bilgilendirici olabilir).
• Arkadaşlarınızdan ya da aile bireylerinden eve uğrayıp işlerin nasıl gittiğini kontrol etmelerini isteyin.
• Dadınızla çocukların telaşından uzakta vakit geçirin ve onun karakterini daha iyi tanımaya çalışın.